Św. Barbara, dziewica i męczennica
Wywodziła się z pogańskiej rodziny z Nikomedii (dziś Izmir w Turcji). Gdy ojciec dowiedział się, że została chrześcijanką, doniósł na nią władzom. Została uwięziona w wieży i ścięta mieczem około 305 r. W IV lub VI wieku jej domniemane relikwie przeniesiono do Konstantynopola, a w 1108 r. ich część przekazano do Kijowa, gdzie znajdują się do dnia dzisiejszego. Według tradycji pomorskiej, relikwie głowy św. Barbary dostały się w ręce księcia Świętopełka, a następnie Krzyżaków w Czerwińsku. Wielkim czcicielem tej świętej był św. Stanisław Kostka.
Św. Barbara jest patronką dobrej śmierci, architektów, artylerzystów, chorych na dżumę, cieśli, dzwonników, flisaków, górników, kapeluszników, kowali, ludwisarzy, marynarzy, murarzy, tkaczy, węglarzy, więźniów, załóg fortecznych. Jest też orędowniczką w czasie burzy i pożarów.
W 1969 r. poddano w wątpliwość jej istnienie – zniesiono jej wspomnienie, zaś imię usunięto z litanii świętych. Wkrótce jednak je przywrócono. Przedstawia się ją często trzymającą kielich z Hostią, gdyż według legendy przed straceniem anioł przyniósł jej Komunię św., lub z wieżą czy jej miniaturą, w której była więziona.
A mówiłałm, że masz potężną Patronkę. Niech Cię strzeże i błogosławi. Pozdrawiam.:)
OdpowiedzUsuń